Payamhaq

en_US
en
off
Mobile View
Desktop View
 

پیام حق

صفات پرهیزگاران
904


صفات پرهيزگاران
{ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (3) وَالَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِمَا أُنْزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنْزِلَ مِنْ قَبْلِكَ وَبِالْآَخِرَةِ هُمْ يُوقِنُونَ (4) أُولَئِكَ عَلَى هُدًى مِنْ رَبِّهِمْ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ } ... (بقره / 3-5)
"آنان که به غيب ايمان ميآورند، و نماز را برپا ميدارند، و از آنچه روزي دادهايم انفاق ميکنند؛ و آنان که بدانچه به سوي تو فرودآمده، و به آنچه پيش از تو نازل شده است، ايمان ميآورند؛ و به آخرت يقين دارند. آنهايند که از هدايتي از جانب پروردگارشان برخوردارند و آنها همان رستگارانند".

اگر ميخواهيد که جزء متقين باشيد
1- به غيب و ناديده ايمان داشته باشيد "ايمان به خداوند ـ فرشتگان ـ قيامت ـ بهشت و دوزخ".
2- نماز را درست و به موقع بخوانيد "بدون ريا و سستي".
3- و از آنچه که خداوند به شما اعطا کرده است خرج کنيد، انفاق کنيد، زکات دهيد "زکات سلامتي جسم (روزه) زکات مال و فراموش نکردن مستمندان".
4- و ايمان داشته باشيد به محمد - صلى الله عليه وسلم - و قرآن و پيامبران و کتابهاي آسماني قبل از آن "نوح، ابراهيم، موسي، عيسي - عليه السلام - و ... زبور، صحف، تورات و انجيل" پس شما از طرف خداوند هدايت شدهايد و به حقيقت شما رستگار هستيد.

أَوَمَنْ كَانَ مَيْتًا فَأَحْيَيْنَاهُ وَجَعَلْنَا لَهُ نُورًا يَمْشِي بِهِ فِي النَّاسِ كَمَنْ مَثَلُهُ فِي الظُّلُمَاتِ لَيْسَ بِخَارِجٍ مِنْهَا كَذَلِكَ زُيِّنَ لِلْكَافِرِينَ مَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (122)  الأنعام: 122

آیا کسی که مرده بود، سپس او را زنده کردیم، و نوری برایش قرار دادیم که با آن در میان مردم راه برود، همانند کسی است که در ظلمتها باشد و از آن خارج نگردد؟! این گونه برای کافران، اعمال (زشتی) که انجام می‌دادند، تزیین شده (و زیبا جلوه کرده) است.

و کسانی که بعداً ایمان آوردند و هجرت کردند و با شما جهاد نمودند، از شما هستند؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر، در احکامی که خدا مقرّر داشته، (از دیگران) سزاوارترند؛ خداوند به همه چیز داناست

صفات گروه فائزين
{ الَّذِينَ آَمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ أَعْظَمُ دَرَجَةً عِنْدَ اللَّهِ وَأُولَئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ (توبه / 20)
"کساني که ايمان آورده و هجرت کرده و در راه خدا با مال و جانشان به جهاد پرداختهاند نزد خدا مقامي هر چه والاتر دارند و اينان همان رستگارانند".
1- ثواب و درجات نزد الله - جل جلاله - فراوان است و هر که را به قدي که خواهد ارزاني بخشد که عبارتند از : 1- ايمان 2- هجرت 3- جهاد.
2- آنکه ايمان دارد به رحمت الهي نائل شده است.
3- آنکه هجرت کند جهت رضاي الهي ترک وطن کند پس به وطني جاويدان ـ فردوس ـ نائل خواهد شد.
4- آنکه جهاد کند. جميع لذات نفساني و تعلقات شخصي را ترک مينمايد و در راه خداوند نثار ميکند چرا که مجاهد بالاترين پر ارزش عوامل دنيوي را که جان خويش است در راه الله - جل جلاله - قرباني کرده است همچنان که الله متعالی درآیه دیگربراین مطلب بیان داشته ودرآخرآن آیت این گروه افراد را ازجمله مؤمنان واقعی شمرده وایشان را ازجمله اشخاص بخشوده شده شمارمی نماید. وَالَّذِينَ آمَنُوا وَهَاجَرُوا وَجَاهَدُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ وَالَّذِينَ آوَوْا وَنَصَرُوا أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ مَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ (74)  الأنفال:

 و کسانی که بعداً ایمان آوردند و هجرت کردند و با شما جهاد نمودند، از شما هستند؛ و خویشاوندان نسبت به یکدیگر، در احکامی که خدا مقرّر داشته، (از دیگران) سزاوارترند؛ خداوند به همه چیز داناست

همچنان قسمیکه گفته شد الله (جل جلاله)‌درآیه دیگر ازقرآن عظیم الشأن علاوه برمجاهد بودن مؤمنین برچند خصوصیات دیگرازمؤنین نیزایشاره می نماید وآن این که کسانیکه باپیامبر(صلی الله علیم وسلم) هستندبرعلاوه صفات ذکرشده  میفرماید وبرای این گروه ازمؤمنان نیکی هاوخیرات است واین گروه مفلحون اند:‌ (لَكِنِ الرَّسُولُ وَالَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ جَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ وَأُولَئِكَ لَهُمُ الْخَيْرَاتُ وَأُولَئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ (88) التوبة:

ولی پیامبر و کسانی که با او ایمان آوردند، با اموال و جانهایشان جهاد کردند؛ و همه نیکیها برای آنهاست؛ و آنها همان رستگارانند


گرویدگان وقبول کنندگان الله

 {إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ وَإِذَا كَانُوا مَعَهُ عَلَى أَمْرٍ جَامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ إِنَّ الَّذِينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ أُولَئِكَ الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ فَإِذَا اسْتَأْذَنُوكَ لِبَعْضِ شَأْنِهِمْ فَأْذَنْ لِمَنْ شِئْتَ مِنْهُمْ وَاسْتَغْفِرْ لَهُمُ اللَّهَ إِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحِيمٌ (62)} النور: 62

"جز اين نيست که مؤمنان کسانياند که به خدا و پيامبرش گرويدهاند، و هنگامي که او با او بر سر کاري اجتماع کردند، تا از وي کسب اجازه نکنند نميروند. در حقيقت، کساني که از تو کسب اجازه ميکنند؛ آنانند که به خدا و پيامبرش ايمان دارند. پس چون براي برخي از کارهايشان از تو اجازه خواستند، به هر کس از آنان که خواستي اجازه ده و برايشان آمرزش بخواه که خدا آمرزندة مهربان است".
مؤمنان
1- اشخاصي داراي ايمان کامل آناناند که به دعوت رسول - صلى الله عليه وسلم - حاضر ميشوند.
2- و وقتي که در يک کار اجتماعي حاضر شوند همچون نماز جمعه، جهاد و جلسه مشورت و ... بدون اجازه نميخيزند و نميروند.
3- همين مردم به معني صحيح و کامل به خدا - جل جلاله - و رسول او - صلى الله عليه وسلم - گرويده و ايمان دارند

صفات مؤمنون صادق
{ إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ } ... (حجرات / 15)
"در حقيقت، مؤمنان کسانياند که به خدا و پيامبر او گرويده و [ديگر] شک نياورده و با مال و جانشان در راه خدا جهاد کردهاند؛ اينانند که راست کردارند".

مؤمنان صادق
1- به خداوند و رسولش اعتقاد کامل دارند.
2- و در راه خداوند و رسولش در هر وقت و در هر حالت به فدا کردن مال و جان خود آماده هستند.

3- به راستي اين جماعه مؤمنان هستند چرا که در اعتقاد و اعمال خود شک و ترديد را جاي ندادهاند

صفات مصلون

  إِلَّا الْمُصَلِّينَ (22)الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ (23) وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ (24) لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ (25) وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ (26) وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (27) إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ (28) وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ (29) إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ (30) فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ (31) وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (32) وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ (33) وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ (34)

"غير از نمازگزاران : همان کساني که بر نمازشان پايداري ميکنند. و همانان که در اموالشان حقي معلوم است، براي سائل و محروم. و کساني که روز جزا را باور دارند. و آنان که از عذاب پروردگارشان بيمناکند. و کساني که دامن خود را حفظ ميکنند، و کساني که امانتها و پيمان خود را مراعات ميکنند. و آنان که بر شهادتهاي خود ايستادهاند. و کساني که بر نمازشان مداومت ميورزند".
1- در نماز خود وفقهاي وارد نميکنند بلکه به مداومت و التزام نماز ميگذارند.
2- و از اموالشان براي فقيران سؤالکننده و غير سؤالکننده حصهاي را در نظر گرفتهاند.
3- به حدّت يقيني که به روز جزا دارند به اعمال نيک ميپردازند.
4- و به سبب ترسي که از عذاب الهي دارند بديها را ترک ميکنند.
5- و خود را از شهوت و ارضاي جنسي دور ميکنند مگر به روش حلال ازدواج.
6- تمام حقوق الله و حقوق عباد الله را انجام ميدهند و بر امانتها خيانت نميکنند و بر عهد و پيمان خود اگر در جهت حق و ايمان باشد پايبندند.

7- و هرگز حقپوشي نميکنند و گواهي به صدق ميدهند و ترسي از گفتن حقيقت ندارند و در وقت ضرورت گواهي و شهادت بيکم و کاست ميدهند.
8- و نمازهاي خود را در وقت معين و در هر شرايطي ادا ميکنند و آداب آن را به جاي ميآورند.


صفات گروه صديقون "ايمانداران راستين"
{ وَالَّذِينَ آَمَنُوا بِاللَّهِ وَرُسُلِهِ أُولَئِكَ هُمُ الصِّدِّيقُونَ } ... (حديد / 19)
"و کساني که به خدا و پيامبران وي ايمان آوردهاند، آنان همان راست گويانند".

صديقون
1- بر الله - جل جلاله - و جميع پيغمبران کاملاً ايمان دارند و اثر اين يقين ايمان در اعمال و احوال آنها ظاهر است. ايمانداران راست و راسخ به راستي همين مردمند.


20- صفات کساني که خداوند ايمان را در دل آنها نوشته است همچون "حزب الله لشکر خدا" و مفلحون "رستگاران"
{ لَا تَجِدُ قَوْمًا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَالْيَوْمِ الْآَخِرِ يُوَادُّونَ مَنْ حَادَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَلَوْ كَانُوا آَبَاءَهُمْ أَوْ أَبْنَاءَهُمْ أَوْ إِخْوَانَهُمْ أَوْ عَشِيرَتَهُمْ أُولَئِكَ كَتَبَ فِي قُلُوبِهِمُ الْإِيمَانَ وَأَيَّدَهُمْ بِرُوحٍ مِنْهُ } ...
... (مجادله / 22)
"قومي را نيابي که به خدا و روز بازپسين ايمان داشته باشند [و] کساني را که با خدا و رسولش مخالفت کردهاند ـ هر چند پدرانشان يا پسرانشان يا برادرانشان يا عشيرة آنان باشند ـ دوست بدارند. در دل اينهاست که [خدا] ايمان را نوشته و آنها را با روحي از جانب خود تأييد کرده است".
1- کساني که با خدا و رسول وي مقابله ميکنند آنها در حقيقت بر عليه حق و صداقت جنگ مينمايند پس مسلمانان واقعي اين چنين اشخاصي را به دوستي نميگيرند اگرچه از نزديکان باشند پس خداوند به پاداش اعمال نيکشان که رضاي الهي را بر همه ترجيح دادهاند ايمان را در دلهاي آنها پيوست نموده و نور غيبي به قلب ايشان عطا فرموده که خاص حيات معنوي را دريابند.

أَفَمَنْ كَانَ مُؤْمِنًا كَمَنْ كَانَ فَاسِقًا لَا يَسْتَوُونَ (18)  السجدة: 18


مُحَمَّدٌ رَسُولُ اللَّهِ وَالَّذِينَ مَعَهُ أَشِدَّاءُ عَلَى الْكُفَّارِ رُحَمَاءُ بَيْنَهُمْ تَرَاهُمْ رُكَّعًا سُجَّدًا يَبْتَغُونَ فَضْلًا مِنَ اللَّهِ وَرِضْوَانًا سِيمَاهُمْ فِي وُجُوهِهِمْ مِنْ أَثَرِ السُّجُودِ ذَلِكَ مَثَلُهُمْ فِي التَّوْرَاةِ وَمَثَلُهُمْ فِي الْإِنْجِيلِ كَزَرْعٍ أَخْرَجَ شَطْأَهُ فَآزَرَهُ فَاسْتَغْلَظَ فَاسْتَوَى عَلَى سُوقِهِ يُعْجِبُ الزُّرَّاعَ لِيَغِيظَ بِهِمُ الْكُفَّارَ وَعَدَ اللَّهُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ مِنْهُمْ مَغْفِرَةً وَأَجْرًا عَظِيمًا (29)  الفتح: 29

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ آمَنُوا بِاللَّهِ وَرَسُولِهِ ثُمَّ لَمْ يَرْتَابُوا وَجَاهَدُوا بِأَمْوَالِهِمْ وَأَنْفُسِهِمْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ أُولَئِكَ هُمُ الصَّادِقُونَ (15) الحجرات: 15

يَوْمَ تَرَى الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ يَسْعَى نُورُهُمْ بَيْنَ أَيْدِيهِمْ وَبِأَيْمَانِهِمْ بُشْرَاكُمُ الْيَوْمَ جَنَّاتٌ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (12) الحديد: 12


صفات عباد الرحمن "بندگان خداوند بخشنده"
{ وَعِبَادُ الرَّحْمَٰنِ الَّذِينَ يَمْشُونَ عَلَى الْأَرْضِ هَوْنًا وَإِذَا خَاطَبَهُمُ الْجَاهِلُونَ قَالُوا سَلَامًا (63) وَالَّذِينَ يَبِيتُونَ لِرَبِّهِمْ سُجَّدًا وَقِيَامًا (64) وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا اصْرِفْ عَنَّا عَذَابَ جَهَنَّمَ إِن عَذَابَهَا كَانَ غَرَامًا (65) إِنَّهَا سَاءَتْ مُسْتَقَرًّا وَمُقَامًا (66) وَالَّذِينَ إِذَا أَنْفَقُوا لَمْ يُسْرِفُوا وَلَمْ يَقْتُرُوا وَكَانَ بَيْنَ ذَلِكَ قَوَامًا (67) وَالَّذِينَ لَا يَدْعُونَ مَعَ اللَّهِ إِلَهًا آَخَرَ وَلَا يَقْتُلُونَ النَّفْسَ الَّتِي حَرَّمَ اللَّهُ إِلَّا بِالْحَقِّ وَلَا يَزْنُونَ وَمَنْ يَفْعَلْ ذَلِكَ يَلْقَ أَثَامًا (68) يُضَاعَفْ لَهُ الْعَذَابُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَيَخْلُدْ فِيهِ مُهَانًا (69) إِلَّا مَنْ تَابَ وَآَمَنَ وَعَمِلَ عَمَلًا صَالِحًا فَأُولَئِكَ يُبَدِّلُ اللَّهُ سَيِّئَاتِهِمْ حَسَنَاتٍ وَكَانَ اللَّهُ غَفُورًا رَحِيمًا (70) وَمَنْ تَابَ وَعَمِلَ صَالِحًا فَإِنَّهُ يَتُوبُ إِلَى اللَّهِ مَتَابًا (71) وَالَّذِينَ لَا يَشْهَدُونَ الزُّورَ وَإِذَا مَرُّوا بِاللَّغْوِ مَرُّوا كِرَامًا (72) وَالَّذِينَ إِذَا ذُكِّرُوا بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ لَمْ يَخِرُّوا عَلَيْهَا صُمًّا وَعُمْيَانًا (73) وَالَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَا هَبْ لَنَا مِنْ أَزْوَاجِنَا وَذُرِّيَّاتِنَا قُرَّةَ أَعْيُنٍ وَاجْعَلْنَا لِلْمُتَّقِينَ إِمَامًا }
... (فرقان / 63-74

"و بندگان خداي رحمان کسانياند که روي زمين به نرمي گام برميدارند؛ و چون نادانان ايشان را طرف خطاب قرار دهند به ملايمت پاسخ ميدهند. و آنانند که در حال سجده يا ايستاده، شب را به روز ميآورند. و کسانياند که ميگويند: "پروردگارا، عذاب جهنم را از ما باز گردان که عذابش سخت و دائمي است و در حقيقت، آن بد قرارگاه و جايگاهي است" و کسانياند که چون انفاق کنند، نه ولخرجي ميکنند و نه تنگ ميگيرند، و ميان اين دو [روش] حد وسط را برميگزينند. و کسانياند که با خدا معبودي ديگر نميخوانند و کسي را که [خونش را] حرام کرده است جز به حق نميکشند، و زنا نميکنند، و هر کس اينها را انجام دهد سزايش را دريافت خواهد کرد. و کسانياند که گواهي دروغ نميدهند؛ و چون بر لغو بگذرند با بزرگواري ميگذرند. و کسانياند که چون به آيات پروردگارشان تذکر داده شوند، کر و کور روي آن نميافتند. و کسانياند که ميگويند: "پروردگارا، به ما از همسران و فرزندانمان آن ده که ماية روشني چشمان [ما] باشد، و ما را پيشواي پرهيزگاران گردان".

بندگان مخلص خداوند بخشنده
1- در گفتار و کردار خود اظهار بندگي مينمايند از رفتار و کردار آنها تواضع، متانت، خاکساري و بيتکلفي آشکار ميگردد و مانند متکبرين بر زمين خرامان راه نميروند و همچنين مانند مريضان قدم برنميدارند.
2- سخنان مردم بيخرد و بيادب را به بخشايش و حسن بيان جواب ميدهند اگر کسي از ناداني و بيخردي با ايشان گفتگو کند با سخن ملايم کناره ميجويند و با چنين اشخاصي هم زبان نميشوند.
3- و قسمتي از شب را از خواب و استراحت جدا ميشوند و در حضور پروردگار خود به قيام و سجده مشغول ميشوند و از پروردگار خود دوري از گناه و عذاب را ميطلبند و با اين همه عبادت از عذاب خداوند خوف دارند و از آن به خدا پناه ميبرند.
4- موقعيت را ميسنجند و به ميانهروي خرج ميکنند و افراط در محبت مال ندارند.

5- و معبودي به جزء الله را پرستش نميکنند و نفسي را که الله حرام گردانيده است نميکشند مگر به حق "جهت قصاص و يا جهاد با کفار و ..." و از زنا دوري ميکنند.
6- نه دروغ ميگويند و نه شهادت دروغ ميدهند و نه در کارهاي باطل و مجالس گناه حاضر ميشوند.
7- وقتي که آيات الهي را ببينند همانند کران و کوران از آن نميگذرند بلکه به فکر و تدبر بر ايمانشان ميافزايند و متأثر ميشوند.
8- زن و اولادي عطايم فرما که از ديدن آنها چشم و دل ما روشن گردد زيرا دل مؤمن زماني شاد و مطمئن ميشود که اهل و عيال خود را در اطاعت الهي ببينند و ما را آنچنان هدايت بفرما که براي ديگران هم هادي شويم و خاندان ما، در تقوي و طهارت ما را پيروي نمايند.



صفات عباد الله "بندگان خدا"
{ عِبَادُ اللَّهِ يُفَجِّرُونَهَا تَفْجِيرًا (6) يُوفُونَ بِالنَّذْرِ وَيَخَافُونَ يَوْمًا كَانَ شَرُّهُ مُسْتَطِيرًا (7) وَيُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ مِسْكِينًا وَيَتِيمًا وَأَسِيرًا (8) إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنْكُمْ جَزَاءً وَلَا شُكُورًا (9) إِنَّا نَخَافُ مِنْ رَبِّنَا يَوْمًا عَبُوسًا قَمْطَرِيرًا } ... (انسان / 7-10)
"چشمهاي که بندگان خدا از آن مينوشند و [به دلخواه خويش] جاريش ميکنند. [همان بندگاني که] به نذر خود وفا ميکردند، و از روزي که گزند آن فراگيرنده است ميترسيدند. و به [پاس] دوستي [خدا]، بينوا و يتيم و اسير را خوراک ميدادند. "ما براي خشنودي خداست که به شما ميخورانيم و پاداش و سپاسي از شما نميخواهيم" ما از پروردگارمان از روز عبوسي سخت، هراسناکيم".

بندگان مخلص خداوند
1- آنچه را که بر عهده گرفتهاند آن را به خوبي انجام ميدهند.
2- زيرا از روز سختي برپايي قيامت و جزا و پاداش ميترسند که سختي آن روز دامنگير همه است "منتشر".
3- جهت محبت خداوند طعام خود را با وجود احتياج با کمال شوق و خلوص به مساکين و يتيمان و اسيران ميدهند. "محبوس عام است خواه مسلم باشد خواه کافر چنان که در جنگ بدر با اسيران با سلوک نيک رفتار ميشد".
4- نه منت ميگذارند ـ نه سپاسگزاري ميخواهند و نه عوض ميستانند. فقط جهت رضاي الهي و از ترس روز جزا به اعمال نيک ميپردازند.

مبحث دوم

دوستي الله با ايشان 

الله (جل جلاله )دوستدارمؤمنان است

اللَّهُ وَلِيُّ الَّذِينَ آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ وَالَّذِينَ كَفَرُوا أَوْلِيَاؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُمَاتِ أُولَئِكَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِيهَا خَالِدُونَ (257) البقرة: 257

خداوند، ولی و سرپرست کسانی است که ایمان آورده‌اند؛ آنها را از ظلمتها، به سوی نور بیرون می‌برد. (اما) کسانی که کافر شدند، اولیای آنها طاغوتها هستند؛ که آنها را از نور، به سوی ظلمتها بیرون می‌برند؛ آنها اهل آتشند و همیشه در آن خواهند ماند

1 – خداوند(جل جلاله) همراه کسانی است ه ایمان آورده اند آنانرا ازتاریکی ها ی (کفر) بیرون آورده یا نجات داده بسوی نور(اسلام) می اورد وکسانی که کافرهستندهمراهان آنهاشیاطین هستند (چه ازانس وچه ازجن) آنان آنها را ازنور(اسلام) بیرون نموده یامنحرف کرده بسوی تاریکیهای (کفر)می برند این قبیل مردم (که اسلام را گذاشته کفر را اختیارکنند) در دوزخ می مانند (و) ایشان درآن برای همیشه می باشند.

إِنَّمَا وَلِيُّكُمُ اللَّهُ وَرَسُولُهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَهُمْ رَاكِعُونَ (55)

ترجمه ‌: سرپرست و ولیّ شما، تنها خداست و پیامبر او و آنها که ایمان آورده‌اند؛ همانها که نماز را برپا می‌دارند، و در حال رکوع، زکات می‌دهند.

 وَمَنْ يَتَوَلَّ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَالَّذِينَ آمَنُوا فَإِنَّ حِزْبَ اللَّهِ هُمُ الْغَالِبُونَ (56) المائدة: 55، 56

 ترجمه : و کسانی که ولایت خدا و پیامبر او و افراد باایمان را بپذیرند، پیروزند؛ (زیرا) حزب و جمعیّت خدا پیروز است

لَهُمْ دَارُ السَّلَامِ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَهُوَ وَلِيُّهُمْ بِمَا كَانُوا يَعْمَلُونَ (127)  الأنعام: 127

ترجمه : برای آنها (در بهشت) خانه امن و امان نزد پروردگارشان خواهد بود؛ و او، ولیّ و یاور آنهاست بخاطر اعمال (نیکی) که انجام می‌دادند

إِنَّ وَلِيِّيَ اللَّهُ الَّذِي نَزَّلَ الْكِتَابَ وَهُوَ يَتَوَلَّى الصَّالِحِينَ (196)  الأعراف: 196

ترجمه : ولی و سرپرست من، خدایی است که این کتاب را نازل کرده؛ و او همه صالحان را سرپرستی می‌کند

قُلْ لَنْ يُصِيبَنَا إِلَّا مَا كَتَبَ اللَّهُ لَنَا هُوَ مَوْلَانَا وَعَلَى اللَّهِ فَلْيَتَوَكَّلِ الْمُؤْمِنُونَ (51) التوبة: 51

ترجمه : بگو: «هیچ حادثه‌ای برای ما رخ نمی‌دهد، مگر آنچه خداوند برای ما نوشته و مقرّر داشته است؛ او مولا (و سرپرست) ماست؛ و مؤمنان باید تنها بر خدا توکّل کنند!»

مبحث سوم

استجابتهم لله ورسوله

        مطلب اول: گروه راشدون

وَإِذَا سَأَلَكَ عِبَادِي عَنِّي فَإِنِّي قَرِيبٌ أُجِيبُ دَعْوَةَ الدَّاعِ إِذَا دَعَانِ فَلْيَسْتَجِيبُوا لِي وَلْيُؤْمِنُوا بِي لَعَلَّهُمْ يَرْشُدُونَ (186)  البقرة: 186

ترجمه : و هنگامی که بندگان من، از تو در باره من سؤال کنند، (بگو:) من نزدیکم! دعای دعا کننده را، به هنگامی که مرا می‌خواند، پاسخ می‌گویم! پس باید دعوت مرا بپذیرند، و به من ایمان بیاورند، تا راه یابند (و به مقصد برسند)!

۱ – الله (جل جلاله) نسبت به هرشخص دیگربه انسان نزدیک تراست چنان الله (جل جلاله ) درجای دیگر می فرماید:(أنا اقرب الیه من حبل الورید)

۲- پس کمک باید ازالله خواسته شود تراست

۳- وفقط به الله (جل جلاله) ایمان آورده وتصدیق باید نمود

۴- این یگانه راه رشادت وکامیابی انسانی دردنیا وآخرت است

وهمچنان الله (جل جلاله) درجای دیگر ازقرآن کریم گروه راشدین را به چندین صفت وعلامات دیگرمعرفی نموده میفرماید راشدون کسانی هستند که الله (جل جلاله) ایمان اسلام وپیروی ازاحکام وسنت پیامبر(صلی الله علیه وسلم)  را برایشان محبوب ودوست داشتنی قرار داده  ودرقلب های آنها مزین وآراسته نموده که بدون آن زندگی را هرگزنمی پسندند وبرعکس آن درقلب سرشت طبیعت واخلاق وروش آنها کفر فسق گناه نافرمانی تجاوز وبدبختی ناخوشایند ونابرابر قرارداده است  
{ وَلَكِنَّ اللَّهَ حَبَّبَ إِلَيْكُمُ الْإِيمَانَ وَزَيَّنَهُ فِي قُلُوبِكُمْ وَكَرَّهَ إِلَيْكُمُ الْكُفْرَ وَالْفُسُوقَ وَالْعِصْيَانَ أُولَئِكَ هُمُ الرَّاشِدُونَ } ... (حجرات / 7)
"ليکن خدا ايمان را براي شما دوست داشتني گردانيد و آن را در دلهاي شما بياراست و کفر و را در نظرتان ناخوشايند ساخت. آنان [که چنيناند] رهيافتگانند"




.

مؤمنان
1- در هر شرايطي چه در حال شادي و چه در حال اندوه حکم خداوند و رسولش را ميپذيرند و بر آن گردن مينهند و تسليم و خاشع و خاضع آن را قبول ميکنند.
2- پس از آينده انديشناک و از گذشته مغموم نميگردند و با اطمينان و امن در رحمت الهي - جل جلاله - وارد خواهند شد. (1

إِنَّمَا يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَالْمَوْتَى يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ ثُمَّ إِلَيْهِ يُرْجَعُونَ (36)

فرمان برداران وقبول کنندگان امرالله ورسول (صلی الله علیه وسلم)

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ (24)  الأنفال: 24،

ای کسانی که ایمان آورده‌اید! دعوت خدا و پیامبر را اجابت کنید هنگامی که شما را به سوی چیزی می‌خواند که شما را حیات می‌بخشد! و بدانید خداوند میان انسان و قلب او حایل می‌شود، و همه شما (در قیامت) نزد او گردآوری می‌شوید

1 – مؤمنان باید دعوت خدا را باطاعت وعبادت پاسخ بگویند چراکه همه اوامر شریعت خیرمطلق است

2 – بیگمان الله (جل جلاله) هر زمان كه شما را دعوت كرد ، بيگمان به سوي چيزي دعوت مي كند كه مايه حيات است

3 – الله (جل جلاله) ذات بسیارباقدرت است باقدرت خود بر هر چيزي توانا و با علم خود از هرچيزي آگاه است ، و او است كه اختيار قلب كه سررشته زندگي است در دست او است ، و حيات و ممات انسان مربوط بدو است پس باید ازاوامراواطاعت وازنواهی آن اجتناب ورزید.

چنان چه که الله (جل جلاله) درآیه دیگرازقرآن عظیم الشأن میفرمیاید  

لِلَّذِينَ اسْتَجَابُوا لِرَبِّهِمُ الْحُسْنَى وَالَّذِينَ لَمْ يَسْتَجِيبُوا لَهُ لَوْ أَنَّ لَهُمْ مَا فِي الْأَرْضِ جَمِيعًا وَمِثْلَهُ مَعَهُ لَافْتَدَوْا بِهِ أُولَئِكَ لَهُمْ سُوءُ الْحِسَابِ وَمَأْوَاهُمْ جَهَنَّمُ وَبِئْسَ الْمِهَادُ (18)  الرعد: 18

انسانها در مسير زندگي دو گروهند : دسته اي به راه يزدان مي روند ، و دسته اي به راه شيطان ) . كساني كه ( دعوت ) پروردگار خود را پاسخ مي گويند ، سرانجامِ نيك دارند ، و كساني كه ( دعوت ) پروردگار خود را پاسخ نمي گويند ، ( عاقبتِ بسيار بد و دردناكي دارند و ) اگر همه چيزهائي كه در زمين است و همانند آنها از آن ايشان باشد و همگي را براي رهائي خود ( از عذاب دوزخ ) پرداخت كنند ( از آنان پذيرفته نمي گردد و از عذاب آن رهائي ميسّر نمي شود ) . آنان حساب بدحال كننده اي دارند و جايگاهشان دوزخ است ، و چه بد جايگاهي است [1]

وَيَسْتَجِيبُ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَالْكَافِرُونَ لَهُمْ عَذَابٌ شَدِيدٌ (26) الشورى: 26


اسْتَجِيبُوا لِرَبِّكُمْ مِنْ قَبْلِ أَنْ يَأْتِيَ يَوْمٌ لَا مَرَدَّ لَهُ مِنَ اللَّهِ مَا لَكُمْ مِنْ مَلْجَإٍ يَوْمَئِذٍ وَمَا لَكُمْ مِنْ نَكِيرٍ (47) الشورى: 47




صفات گروه فائزون
{وَمَن يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ وَيَخْشَ اللَّهَ وَيَتَّقْهِ فَأُولَٰئِكَ هُمُ الْفَائِزُونَ} ...
... (نور / 52)
"و کسي که خدا و فرستادة او را فرمان بَرَد، و از خدا بترسد و از او پروا کند؛ آنانند که خود کاميابند".

فائز "درستکار"
1- اطاعت ميکند او امر الله و رسولش را.
2- و از مقام الله - جل جلاله - بترسد و از خطاهايش توبه کند.
3- و پرهيز کند از گناهان به راستي کاميابي دنيا و آخرت را به دست آوردهاند.

14- صفات اولياء الله "دوستان خدا"
{ أَلَا إِن أَوْلِيَاءَ اللَّهِ لَا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَلَا هُمْ يَحْزَنُونَ (62) الَّذِينَ آَمَنُوا وَكَانُوا يَتَّقُونَ (63) لَهُمُ الْبُشْرَى فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَفِي الْآَخِرَةِ } ... (يونس / 62-64)
"آگاه باشيد، که بر دوستان خدا نه بيمي است و نه آنان اندوهگين ميشوند. همانان که ايمان آورده و پرهيزگاري ورزيدهاند. در زندگي دنيا و در آخرت مژده براي آنان است".

دوستان خداوند
1- در دنيا و آخرت نه ميترسند و نه اندوهگين ميشوند ـ نه غم از دست دادن دنيا دارند و نه از آخرت و روز حساب ميترسند ـ چرا که آنان خالصانه ايمان آوردهاند و از گناهان دوري کردهاند و تقواي الهي را پيشه خود ساختهاند و بدينسان بشارت و موافقات دنيوي با آنهاست و در هنگام مرگ فرشتگان بشارت اخروي را نيز به آنان خواهند داد.
{ إِنَّ الَّذِينَ قَالُوا رَبُّنَا اللَّهُ ثُمَّ اسْتَقَامُوا تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلَائِكَةُ أَلَّا تَخَافُوا وَلَا تَحْزَنُوا وَأَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ } (فصلت / 30)





- صفات مُخبتين "فروتنان"
{ وَبَشِّرِ الْمُخْبِتِينَ (34) الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَالصَّابِرِينَ عَلَى مَا أَصَابَهُمْ وَالْمُقِيمِي الصَّلَاةِ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ } ...
... (حج / 34-35)
"و فروتنان را بشارت ده. همانان که چون [نام] خدا ياد شود، دلهايشان خشيت يابد و [آنان که] بر هر چه بر سرشان آيد صبر پيشهگانند و بر پادارندگان نمازند، و از آنچه روزيشان دادهايم انفاق ميکنند".

فروتنان
1- حکم خداي يگانه را قبول دارند و به ذکر آن ذات مقدس دلشان آرام مييابد و از جلال و جبروت الله تعالي ميترسند.
2- مصائب و شدايد را به صبر و ثبات تحمل ميکنند.

3- نماز را برپا ميدارند و از روزيي که خداوند به آنها عطا کرده است در راه الله - جل جلاله - انفاق ميکنند.

16- صفات يسارعون في الخيرات سورة مؤمنون "شتابندگان در نيکي"
{ إِنَّ الَّذِينَ هُمْ مِنْ خَشْيَةِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (57) وَالَّذِينَ هُمْ بِآَيَاتِ رَبِّهِمْ يُؤْمِنُونَ (58) وَالَّذِينَ هُمْ بِرَبِّهِمْ لَا يُشْرِكُونَ (59) وَالَّذِينَ يُؤْتُونَ مَا آَتَوْا وَقُلُوبُهُمْ وَجِلَةٌ أَنَّهُمْ إِلَى رَبِّهِمْ رَاجِعُونَ (60) أُولَئِكَ يُسَارِعُونَ فِي الْخَيْرَاتِ وَهُمْ لَهَا سَابِقُونَ } ... (مؤمنون / 57-61)
"در حقيقت، کساني که از بيم پروردگارشان هراسانند، و کساني که به نشانههاي پروردگارشان ايمان ميآورند، و آنان که به پروردگارشان شرک نميآورند، و کساني که آنچه را دادند [در راه خدا] ميدهند، در حالي که دلهايشان ترسان است [و ميدانند] که به سوي پروردگارشان باز خواهند گشت، آنانند که در کارهاي نيک شتاب ميورزند و آنانند که در انجام آنها سبقت ميجويند".
1- همه وقت از خوف خدا - جل جلاله - ميترسند چرا که معلوم نيست انعامي در دنيا که به آن دست يافتهاند تداوم داشته باشد و يا اينکه سنت استدراج است و با وجود نيکي کردن خوف و بيم دارد.
2- و به نشانههاي پروردگار خود زمين و سماوات و سيارات و ستارگان و کهکشانها و آنچه در آنهاست ايمان دارند که صانعي دانا و حکيم و با حکمت و هدف آن را ساخته است.
3- و هر گونه شائبه شرک جلي و خفي را به دل و عمل راه نميدهند.
4- اگرچه در راه خداوند خرج ميکنند نميدانند مورد قبول واقع ميشود يا نه؟
عملشان در آخرت به کار ميآيد يا نه و به همين جهت به عمل خود مغرور نميشوند و با وجودي که نيکي ميکنند در دلشان ترس وجود دارد.
5- کساني که اين صفات را دارند در نيکيها ميشتابند و از همديگر در نيکيها سبقت ميگيرند.

6- پس در حقيقت نيکويي اصلي در اعمال صالحه و اخلاق حميده و ملکات فاضله است نه در اموال و اولاد.

وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَتَّخِذُ مِنْدُونِ اللَّهِ أَنْدَادًا يُحِبُّونَهُمْ كَحُبِّ اللَّهِ وَالَّذِينَ آمَنُوا أَشَدُّ حُبًّا لِلَّهِ وَلَوْ يَرَى الَّذِينَ ظَلَمُوا إِذْ يَرَوْنَ الْعَذَابَ أَنَّ الْقُوَّةَ لِلَّهِ جَمِيعًا وَأَنَّ اللَّهَ سشَدِيدُ الْعَذَابِ البقرة: 165

                                              ما آعدالله ایا

(وَبَشِّرِ الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ أَنَّ لَهُمْ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ كُلَّمَا رُزِقُوا مِنْهَا مِنْ ثَمَرَةٍ رِزْقًا قَالُوا هَذَا الَّذِي رُزِقْنَا مِنْ قَبْلُ وَأُتُوا بِهِ مُتَشَابِهًا وَلَهُمْ فِيهَا أَزْوَاجٌ مُطَهَّرَةٌ وَهُمْ فِيهَا خَالِدُونَ ) البقرة: 25

فَأَمَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَعَمِلُوا الصَّالِحَاتِ فَيُوَفِّيهِمْ أُجُورَهُمْ وَيَزِيدُهُمْ مِنْ فَضْلِهِ وَأَمَّا الَّذِينَ اسْتَنْكَفُوا وَاسْتَكْبَرُوا فَيُعَذِّبُهُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَلَا يَجِدُونَ لَهُمْ مِنْ دُونِ اللَّهِ وَلِيًّا وَلَا نَصِيرًا} النساء: 173

إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذِينَ إِذَا ذُكِرَ اللَّهُ وَجِلَتْ قُلُوبُهُمْ وَإِذَا تُلِيَتْ عَلَيْهِمْ آيَاتُهُ زَادَتْهُمْ إِيمَانًا وَعَلَى رَبِّهِمْ يَتَوَكَّلُونَ (2) الَّذِينَ يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنْفِقُونَ (3) أُولَئِكَ هُمُ الْمُؤْمِنُونَ حَقًّا لَهُمْ دَرَجَاتٌ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَمَغْفِرَةٌ وَرِزْقٌ كَرِيمٌ } الأنفال: 2 – 4

وَالْمُؤْمِنُونَ وَالْمُؤْمِنَاتُ بَعْضُهُمْ أَوْلِيَاءُ بَعْضٍ يَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِ وَيُقِيمُونَ الصَّلَاةَ وَيُؤْتُونَ الزَّكَاةَ وَيُطِيعُونَ اللَّهَ وَرَسُولَهُ أُولَئِكَ سَيَرْحَمُهُمُ اللَّهُ إِنَّ اللَّهَ عَزِيزٌ حَكِيمٌ (71) وَعَدَ اللَّهُ الْمُؤْمِنِينَ وَالْمُؤْمِنَاتِ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَمَسَاكِنَ طَيِّبَةً فِي جَنَّاتِ عَدْنٍ وَرِضْوَانٌ مِنَ اللَّهِ أَكْبَرُ ذَلِكَ هُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ (72) } التوبة: 71، 72

إِنَّ الَّذِينَ سَبَقَتْ لَهُمْ مِنَّا الْحُسْنَى أُولَئِكَ عَنْهَا مُبْعَدُونَ (101)

لَا يَسْمَعُونَ حَسِيسَهَا وَهُمْ فِي مَا اشْتَهَتْ أَنْفُسُهُمْ خَالِدُونَ (102) لَا يَحْزُنُهُمُ الْفَزَعُ الْأَكْبَرُ وَتَتَلَقَّاهُمُ الْمَلَائِكَةُ هَذَا يَوْمُكُمُ الَّذِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ (103)} الأنبياء: 102، 103

إِلَّا الْمُصَلِّينَ (22) الَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ دَائِمُونَ (23) وَالَّذِينَ فِي أَمْوَالِهِمْ حَقٌّ مَعْلُومٌ (24) لِلسَّائِلِ وَالْمَحْرُومِ (25) وَالَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ الدِّينِ (26) وَالَّذِينَ هُمْ مِنْ عَذَابِ رَبِّهِمْ مُشْفِقُونَ (27) إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍ (28) وَالَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَافِظُونَ (29) إِلَّا عَلَى أَزْوَاجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ (30) فَمَنِ ابْتَغَى وَرَاءَ ذَلِكَ فَأُولَئِكَ هُمُ الْعَادُونَ (31) وَالَّذِينَ هُمْ لِأَمَانَاتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَاعُونَ (32) وَالَّذِينَ هُمْ بِشَهَادَاتِهِمْ قَائِمُونَ (33) وَالَّذِينَ هُمْ عَلَى صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ (34) أُولَئِكَ فِي جَنَّاتٍ مُكْرَمُونَ (35)} المعارج: 22 -



 تفسیرنور ص 18 [1]